شخصيت ناصرخسرو

ناصرخسرو يکي از شاعران و نويسندگان درجه اول ادبيات فارسي است که در فلسفه و حکمت دست داشته، آثار او از گنجينه‌هاي ادب و فرهنگ محسوب مي‌گردند. او در خداشناسي و دينداري سخت استوار بوده است، و مناعت طبع و بلندي همت و عزت نفس و صراحت گفتار و خلوص او از سراسر گفتارش آشکار است.

 ناصرخسرو داراي تاليفات و تصنيفهاي زيادي بوده است، چنانچه خود درين باره گويد:

منگر بدين ضعيف تنم زانکه در سخن                زين چرخ پرستاره فزونست اثر مرا

آثار ناصرخسرو را مي توان به دو بخش عمده نظم و نثر تقسيم بندي كرد. گذشته از آن كه آثار نثر وي بيشتر درحوزه فلسفه، حكمت و نشر عقايد اسماعيلي است، ظاهراً اشعار وي نيز در خدمت همين معارف و آموزه هاي اخلاقي و كلامي بوده است. در واقع ناصر خسرو شعر را در خدمت بيان حكمت و كلام در آورده است.

ابومعين حميدالدين ناصر بن خسرو بن حارث القبادياني المروزي، مشهور به ناصرخسرو، در سال ۳۹۴/۱۰۰۴ در روستاي قباديان در بلخ (استان بلخ در شمال افغانستان امروز) در خانواده‌ اي ثروتمند و صاحب مشاغل ديواني به دنيا آمد.