مقاله ي حاضر كه بر گرفته از دايره المعارف اسلام است، اطلاعات لازم را در باره وي ارائه كرده است. حذف ارجاعات متن از جانب رشد آموزش تاريخ صورت گرفته است.
مالك بن حارث نخعي ، ياور علي(ع) انقلابي سياسي عهد عثمان بود. او به دليل زخمي كه در نبرد يرموك برداشت، به «اشتر»، يعني مردي كه پلك چشمش بر گشته است، ملقب شد . او با اقدامات جسورانه اش در جنگ با بيزاس مشهور شد ، و (در اين جنگ) حتي به خود جرأت داد، مأموريتي مخاطره آميز را ماوراي سرزمين عرب ودر قلمرو دشمن انجام دهد. او يكي از مخالفان سر سخت خليفه سوم و طبقه ي حاكم آن دوران بود و در حقيقت يا آن گونه كه ادعا مي كرد، از (غنائم و دارايي هاي ملكي) جهاد گران دفاع مي كرد.
نياز به توضيح نيست که اين مقاله مانند برخي ديگر مقالات اين دائرة المعارف اسلامي نياز به نقد و بررسي دارد. AAJ
ادامه مطلب
بازتاب :دكتر سيدسلمان صفوي، پژوهشگر ايراني مقيم لندن، در مقالهاي به تبيين تشيع شاعر و عارف شهير، مولوي پرداخته است.وي در توضيح انگيزه خود ميگويد: در دسامبر سال 2005 ميلادي به دعوت دانشگاه خاور نزديك (Near East University) قبرس شمالي در «نيكوزيا»، براي سخنراني از لندن در كنفرانس بينالمللي مولوي شركت كردم كه سخنراناني از دانشگاههاي تركيه، آمريكا و انگليس نيز در آنجا حضور داشتند.
در آن روزها، هر شب در مراسم سماع مولويه از شهداي دشت كربلا با احترام و اندوه ياد ميشد. طي گفتوگو با شركتكنندگان در كنفرانس، متوجه شدم كه برخي منكر تشيع مولانا هستند، چنانكه «فرانكلين لوئيس» نيز در كتاب خويش با نام «رومي ـ گذشته و حال، شرق و غرب» (2000 ميلادي) كه به زبان فارسي نيز ترجمه شده، مولانا را حنفي قلمداد كرده است. لذا بر آن شدم كه تشيع مولانا را بر پايه «مثنوي معنوي» تبيين كنم.
البته تشيع معرفتي با تشيع فقاهتي (شريعت) رابطه «عموم و خصوص من وجه» دارد و در اين نوشتار، بر جنبه تشيع معرفتي مولوي تأكيد شده است.
از نكات تعجبآور اينكه تركيه، مولانا را عارف و شاعر بزرگ ترك به دنيا معرفي ميكند، چنانكه در نمايشگاه بزرگ تاريخ تمدن امپراتوري عثماني، كه در سال 2004 ميلادي در آكادمي سلطنتي هنر (Royal Academy of art) در لندن داير شد، هم بر اين مسئله تأكيد شده بود. افغانها نيز مولانا را به علت زادگاهش بلخ، افغاني ميدانند و پس از معرفي «وخش» به عنوان محل تولد مولانا توسط «فرانكلين لوئيس»، تاجيكها او را اهل تاجيكستان ميخوانند، هرچند «بلخ» و «وخش» تا قرن 19 ميلادي، هر دو جزو خراسان بزرگ در ايران بوده و مولانا در سال 1204 ميلادي متولد شده است.
ليك به قول پروفسور «آرنري»، مولانا در هركجا تولد يا وفات يافته باشد، تأثيري بر اين واقعيت مسلم نميگذارد كه او يك ايراني است، چراكه از فرهنگ اسلامي ـ ايراني تغذيه كرده و زاده خراسان بزرگ ايران است و آثارش به زبان فارسي و حامل تعاليم فرهنگ و تمدن ايراني ـ اسلامي است.
او ميافزايد: اساس تشيع، مبتني بر اصل امامت يا ولايت يا انسان كامل در ادبيات عرفاني و معرفت و محبت و تبعيت از مقام و منزلت امام علي(ع) و اهل بيت پيامبر(ص) و اعتقاد به اصل تولي و تبري است. در عمق انديشههاي مولانا در مثنوي معنوي، جنبهاي از معرفت، محبت و تبعيت از امام علي(ع) و آل علي نهفته است كه با اساس تشيع به معنا و مفهوم عام، قابل تطبيق است.
در مثنوي مولوي، از سويي به پيروي از ولايت و ضرورت معرفت به امام علي(ع) و آل علي تأكيد شده است و از سوي ديگر، مولانا بر اهميت انسان كامل و ضرورت پيروي از مرشد و شيخ و قطب ـ كه معادل اصطلاح امام در علم كلام و ولي يا اوليالامر در قرآن است ـ تأكيد بليغ دارد.
وي سپس به 60 شاهد مثال از اشعار مولانا اشاره كرده و پشتوانه معرفتي آنها را در معارف شيعي و علوي به دست ميدهد.
صفوي در بخش ديگري از مقاله خود مينويسد: هر يك از دفاتر ششگانه مثنوي مولوي، شامل دوازده داستان بلند (Discourse) و در مجموع 72 داستان است.
تكرار عدد دوازده در شش دفتر مثنوي معنوي، اتفاقي نيست، بلكه اشارتي به دوازده امام از اهل بيت نبوت و رسالت است و عدد 72 اشاره به شهداي كربلاست كه در سماع مولويه نيز از آنان به نام «شهداي دشت كربلا» ياد ميشود. در مقبره حضرت مولانا در قونيه نيز نام چهارده معصوم در گرداگرد سقف حك شده است كه به وضوح، بيانگر تشيع حضرت مولانا، جلالالدين محمد بلخي خراساني است.
با تشکر از سایت این روزها .کام
آموزه هاي قرآن و سنت در حوزة تاريخنگاري
مقدمه
بحث ما در اين مقال دربارة ميراث تارخنگاري قرآن و سنت مي باشد. بدين معنا كه آيا قرآن و سنت در رابطه با تاريخ صحبتي كرده است است يا نه؟ اگر كسي بپرسد كه نظر قرآن در بارة تاريخ چيست و آيا اساسا قرآن به تاريخ پرداخته است يا نه؟ و اگر پرداخته است هدف قرآن از پرداختن به تاريخ چه بوده است؟ چه جوابي خواهيم داد؟
جوابي كه ما به اين سوالات خواهيم داد مقالة مارا تشكيل خواهد داد.
در اين مطلب كه قرآن به تاريخ پرداخته است نه تنها هيچ شكي وجود ندارد بلكه قرآن با نگاه جديدي متفاوت از روشهاي تاريخنگاري آن زمان وارد عرصه شد و مسلمانان را نوع نگاه به تاريخ و پژوهش در آن ياري داد....
ادامه مطلب
بسم الله الرحمن الرحيم
«اليوم احل لكم الطيبات و طعام الذي اوتوالكتاب حل لكم و طعامكم حل لهم و المحصنات من المؤمنات والمحصنات من الذين اوتوالكتاب من قبلكم اذا آتيتمهن اجورهن محصنين غير مسافحين و لا متخذي اخذان...»
ترجمه
امروز چيزهاي پاكيزه بر شما حلال قرار داده شده و طعام اهل كتاب براي شما حلال است و طعام شما براي آنها حلالو زنان پاكدامن از مسلمانان و زنان پاكدامن از اهل كتاب، حلالند؛ هنگاميكه مهر را به آنها بپردازيد و پاكدامن باشيد؛ نهزناكار و نه دوست پنهان و نامشروع گيريد ...
مقدمه
امروزه در دنيا هر دين چه الهي چه غير الهي با يك سري مسايل فرا ديني مواجهي شده است. و دلايل آنرا ميتوان درچند چيز خلاصه كرد.
ادامه مطلب
